Literaire Leesclub Vleuten

Het was voor mij een hele eer om op dinsdag 22 november 2011 uitgenodigd te zijn én op bezoek te zijn geweest bij de ‘Literaire Leesclub Vleuten’. Alle elf lezers hadden voor die avond TUSSENTIJD aangeschaft en uiteraard gelezen.
  Het gaf mij grote voldoening om te zien hoe men die avond stuk voor stuk met TUSSENTIJD onder de arm binnen druppelde, maar het gaf me nog grotere voldoening om over TUSSENTIJD te mogen vertellen en de vragen over de vele aspecten en lagen van het boek te mogen beantwoorden.
  Als schrijver is het geweldig om met lezers over de gebeurtenissen in het verhaal en het ontstaan ervan in gesprek te gaan, om samen met hen over de personen in je roman te kunnen spreken. Voor hen zijn deze fictieve figuren immers ook tot leven gekomen, zij zijn ook met jouw verhaal meegereisd.
  Opvallend en prikkelend was weer dat er net zo veel meningen en voorkeuren waren als lezers. Iedereen had het verhaal echter met plezier gelezen. Sommigen zelfs twee keer achter elkaar omdat ze al lezende het verhaal zo spannend vonden en ze zo snel mogelijk wilden weten hoe het allemaal af zou lopen om het daarna nog eens rustig te lezen. Zodat ze het verhaal als ware het een goede wijn nog eens echt konden ‘proeven’.
  Hoofdpersoon Alex maakte soms heftige emoties los, en vaak was het een kwestie van ‘either you love him or you hate him’. Er werd heftig met hem meegeleefd of men ergerde zich heftig aan hem. Aan de ene kant snapte men zijn zoektocht naar liefde en zijn twijfels en wanhoop heel goed. Aan de andere kant ergerde sommigen zich juist aan zijn eeuwige twijfel en zijn egocentrische kunstenaars inslag. Maar hoe dan ook, hij liet niemand onberoerd en dat is als schrijver een groot compliment!
  De flashback structuur was voor een enkeling lastig lezen en een ander vonden het wat te gedetailleerd. Die had liever gezien dat er wat de beschrijvingen betrof voor de lezer ook nog iets te raden overbleef. Een andere vond het juist weer precies goed zoals het was.
  Anderen vonden de reizen in het boek zo beeldend beschreven dat ze bijvoorbeeld onmiddellijk naar Namibië wilden gaan of naar Colmar om het Isenheimer Altaar van Grünewald te gaan bekijken.

Enkele opmerkingen:

“Ik vind het een doorwrocht verhaal. Goed,  en in veel lagen opgebouwd, spannend en verrassend. Het klopte allemaal.”

“Tussentijd is een lijvige roman waarin van alles gebeurd. Ik vond de hoofdpersoon Alex een niet erg sympathieke figuur en vind het knap van de schrijfster dat ze zo’n gevoel bij me los weet te maken.”

“Ik vond Alex juist een hele sympathieke figuur. Een echt mens met zijn goede en minder goede kanten, net als in het echte leven.”

“ De structuur van het boek spreekt me erg aan; je komt steeds op een ander moment in de tijd terecht en moet als je leest goed in de gaten houden “waar je bent”. Al helemaal in het begin weet je dat Ella niet meer leeft; ik had al lang het gevoel dat ik wist wat er gebeurd was, maar bleek aan het eind toch op het verkeerde been te hebben gestaan. Een voor mij onverwachte ontknoping, die ik erg waardeerde.”

“De natuurbeschrijvingen, vooral van Namibië, zijn erg mooi; duidelijk blijkt dat de schrijfster overal zelf is geweest.”

“Ik vraag me niet af waarom doet hij nu dit en niet dat of waarom gebeurt er nu dit en niet dat. Zo is hij, het nu eenmaal en dat maakt hem en het verhaal tot wat het is. In het echt is het ook vaak actie en reactie, maar dat hoeft niet altijd de beste reactie te zijn of dat wat jij als beste reactie zou ervaren. Ik ging dus helemaal mee met het verhaal. Ik ga het ook voor een tweede keer lezen.

“Ik vond niet alleen Alex, maar ook Ella interessant. Net zoals Ben en Sarah en dat meisje Tess en de Drie Banjo’s. En die schoonmoeder, wat een bitch zeg!”

“Ik vond Alex met zijn honden en met Henry, de hond van Ben en Sarah, zo leuk. Zo is het echt. Ze snappen alles en je vindt er troost bij die je vaak bij mensen niet vindt. Heel levensecht beschreven.”

“Het boek las in het begin lekker snel, toen verloor het wat vaart, maar allengs kwam de vaart gelukkig weer terug.”

“Ik heb het zonder moeite in één ruk uitgelezen. Ik werd helemaal meegesleurd in het verhaal en over de continenten.”

 

 

 

 

 

 

naar boven

 

PROMOTIEFILM op Youtube
In memoriam Hilde Schijven
Foto's uitgeverij De Brouwerij
Recensies van lezers
Literaire leesclub Vleuten
Foto van de auteursbeurs
Pr INKT!
Foto's Cultureel Café
Foto's boekpresentatie
terug naar literatuur